Den Haag

Η Χάγη. Den Haag ή s' Gravenhage. Η πιο όμορφη αγάπη στην Ολλανδία (προς το παρόν). Ξέρετε ότι δεν συνηθίζω να δίνω πληροφορίες, με ένα κλικ στο wikipedia θα τα διαβάσετε όλα, καλύτερα από ότι θα σας τα έλεγα εγώ. Εξάλλου εγώ δε θυμάμαι και πολλά. Οι εικόνες που αποτυπώθηκαν στο μυαλό μου (και στη φωτογραφική μου) είναι ό,τι έχω να σας πω για τη Χάγη. Σε γενικές γραμμές πάντως, είναι η πόλη που φιλοξενεί το κοινοβούλιο, τις πρεσβείες και το διεθνές δικαστήριο. Εκεί μένει και η βασίλισσα Βεατρίκη. Ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα από τον Βίλεμ τον 2ο (μη με ρωτάτε παραπάνω... είπαμε στο wikipedia τα λέει ωραιότατα). Πάμε να δούμε φωτογραφίες...

Λίγο ανάποδη η πρώτη φωτογραφία... Το πίσω μέρος του Mauritshuis.  Η πινακοθήκη που φιλοξενεί τον συγκλονιστικό  πίνακα του Βερμέερ, το Κορίτσι με το Μαργαριταρένιο Σκουλαρίκι. Επίσης εδώ θα δει κανείς και το Μάθημα Ανατομίας του Ρέμπραντ. Δυστυχώς δεν έχω μπει μέσα να προσκυνήσω προς το παρόν, γι΄αυτό φωτογράφησα το πανό απ' έξω.

Το ανάκτορο που βλέπετε και που δε χωράει ολόκληρο στη φωτογραφία είναι στην καρδιά της Χάγης και εδώ στεγάζεται το κοινοβούλιο, τα υπουργεία της Ολλανδίας και τα λοιπά. 

Αυτή είναι η μια είσοδος στο χώρο του ανακτόρου.

Η αυλή του ανακτόρου είναι πολύ μεγάλη και τη διασχίζει καθημερινά κόσμος σαν να λέμε πέρασα από το Σύνταγμα. :)

Συντριβάνι που οι άνθρωποι πετάνε μέσα κέρματα και η εκκλησία από πίσω, η οποία είναι τεράστια.

Βρήκα το καμπαναριό πολύ χαριτωμένο. Ελπίζω αν κάνετε κλικ στην εικόνα να το δείτε καλά.

Η πλατεία αυτή είναι η αρχή της αγοράς της Χάγης, με όμορφη αρχιτεκτονική και απαγορευτικές τιμές στα καταστήματα. Ο λεβέντης που στέκει εκεί σαν άγαλμα δε θυμάμαι ποιος είναι και να με συγχωρείτε.

Οι λατέρνες στην Ολλανδία είναι κάπως έτσι λοιπόν.

Ας μιλήσουμε για παντζούρια... Τα παντζούρια εδώ είναι ένα σπανιότατο φαινόμενο, το οποίο κάθε φορά που συναντάται χρίζει φωτογραφίας. Επίσης τα ελάχιστα παντζούρια που έχω δει είναι όλα ξύλινα σαν αυτά του κτηρίου από πάνω. Όπως και να έχει, αυτό το κτήριο εγώ το λάτρεψα!

Τα πιο όμορφα κτήρια στην Ολλανδία τα έχουν κάνει εμπορικά κέντρα. Επαναλαμβάνομαι θα μου πείτε, αλλά με πνίγει  αυτή η παραδοχή! Μέσα σε ένα τέτοιο εμπορικό κέντρο λοιπόν, με περίτεχνη οροφή και τιμές που σε πιάνει ημικρανία.

Εκεί όπου συναντιούνται οι διάφοροι διάδρομοι του εμπορικού κέντρου, υπάρχει αυτός ο τρούλος.

Το παλάτι της Ειρήνης. Εδώ στεγάζεται το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Έξω από το δικαστήριο, μνημείο αφιερωμένο στην παγκόσμια ειρήνη . Εξηγώ παρακάτω...

Μεταφράζω ακριβώς... 
"Η φλόγα της παγκόσμιας ειρήνης: Τον Ιούνιο του 1999 εφτά φλόγες από πέντε ηπείρους ενώθηκαν για να σχηματίσουν τη φλόγα της παγκόσμιας ειρήνης. 
Το μονοπάτι της παγκόσμιας ειρήνης: 196 έθνη ενώθηκαν με συνεργασία και αλληλεγγύη για να δημιουργήσουν το μονοπάτι της παγκόσμιας ειρήνης. Ανοίχτηκε στις 27 Απριλίου 2004.
Παρακαλώ προσθέστε την προσευχή σας για παγκόσμια ειρήνη καθώς περπατάτε σε αυτό.
www.worldpeaceflame.com"

Το μονοπάτι λοιπόν φτιάχτηκε από πετρώματα που έδωσαν αυτά τα 196 έθνη και σας βάζω εδώ τα πιο περίτεχνα. Δυστυχώς ήταν δύσκολο να σημειώσω από ποια χώρα είναι το καθένα. Κατά μήκος του μονοπατιού αναγράφονται όλες οι χώρες αλφαβητικά.

Η συμβολή της Κύπρου με χρυσό!

Η συμβολή της Ελλάδας με μάρμαρο!

Θέλω αυτή την ανάρτηση να την αφιερώσω στην αγαπημένη μου Θαλασσένια. Αντικρίζοντας το μνημείο για την παγκόσμια ειρήνη, σκέφτηκα εκείνη. Ξέρω πως εκείνη θα έκανε στ' αλήθεια μια προσευχή για την παγκόσμια ειρήνη. Είναι ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να είναι μάνα όλων των παιδιών. Η αύρα της είναι τόσο γαλήνια και ευχάριστη που τα θετικά της κύματα σε ακουμπάνε σε κάθε επαφή μαζί της. Θαλασσένια μου σε σκέφτομαι με αγάπη πάντα. Και να ξέρεις ότι η συνταγή πέτυχε! ;) 

Τ' όνειρο

Χθες το βράδυ γύρισα στα παιδικά μου χρόνια.
Είδα στον ύπνο μου τον εαυτό μου μικρό κοριτσάκι.
Και ήμουν με τους συμμαθητές μου από τους Αμπελόκηπους
(ο Τάσος ήταν ένας από αυτούς, τους άλλους δεν τους συγκράτησα).
Ψεύδιζα λίγο, πράγμα που δε συνέβαινε στ' αλήθεια όταν ήμουν μικρή.
Και λέγαμε κάτι ποιηματάκια.
Όταν τελείωσα το κομμάτι μου, πήγα και στάθηκα μπροστά από τον τωρινό μου εαυτό,
ο οποίος ήταν παρών και παρακολουθούσε.
Και ο τωρινός μου εαυτός με αγκάλιασε από τους ώμους και μου είπε:
Μπράβο, τα κατάφερες καλά.

Δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου το όνειρο.
Και την εικόνα μου ως μικρό κοριτσάκι.

Rotterdam

Αρχίζω από τη λιγότερο όμορφη πόλη. 

Το Ρότερνταμ είναι ένα τεράστιο λιμάνι. 

Οι γειτονιές του είναι όμορφες και ήσυχες, 

αλλά το κέντρο του μοιάζει με το Μανχάταν, 

όλο ουρανοξύστες και περίτεχνα μοντέρνα κτήρια. 

Ακολουθείστε...

Κύκνοι, πανέμορφοι.

Εδώ γίνεται η λαϊκή που λέγαμε στην προηγούμενη ανάρτηση.

Τεράστιο κτήριο, φιλοξενεί το δημαρχείο.

Οι αγανακτησμένοι του Ρότερνταμ. Δυο σκηνές και 4-5 άνθρωποι όλοι κι όλοι. 

Μια από τις πολλές αποβάθρες, το Rijnhaven

Ο τυπάκος κρατάει ένα καπελάκι πίσω από την πλάτη του.

Η λεωφόρος της δόξας...

... και με πατούσες

Λατέρνα... τα ανθρωπάκια κινούνται σαν να χορεύουν με το ρυθμό της μουσικής.

Καθεδρικός ναός στο κέντρο της πόλης.

Grand cafe. Γεύση από Παρίσι.

Η θέα από το σπίτι μας... πίσω.

Η θέα από το σπίτι μας... μπροστά.

Θα συνεχίσω με Χάγη, οπότε τα ξαναλέμε σύντομα.