Ούτε που μπορώ πια να υπολογίσω πόσες φορές άλλαξα διάθεση τις τελευταίες μέρες. Να όμως που δεν μπορώ να είμαι αναίσθητη και αμέτοχη. Ωστόσο το πολύ down δε μου πάει νομίζω. Είμαι λοιπόν στη φάση της αναγέννησης. Στη φάση που βάζω τα πράγματα στη θεση τους στην καρδιά και στο μυαλό μου. Προσπαθώ να κλείσω τις εκκρεμότητες που προέκυψαν από το γεγονός ότι δεν κατάφερα να ελέγξω τον εαυτό μου και ως αποτέλεσμα ρεζιλεύτηκα στον ίδιο μου τον εαυτό. Από τα χειρότερά μου είναι να μη θυμάμαι. Κι αυτό έπαθα. Δε θυμάμαι, και θυμώνω γι’ αυτό. Έτσι αποφάσισα κάποια πράγματα να τα πάρω από την αρχή, για να γίνουν πραγματικότητα και μνήμη. Να αποκτήσουν ουσία τουλάχιστον στη δική μου συνείδηση.
Ξαναχαμογελάω λοιπόν από την αρχή. Λέω ένα τελευταίο κοπερτί. Και με αυτά που έχω και παλεύω να κρατήσω, ξεκινάω με μια βαθειά ανάσα για τα επόμενα. Ξυπνάω και νιώθω ότι κάνω αυτό που θέλω, αυτό που μου επιβάλλει ο εαυτός μου. Πέφτω για ύπνο και λέω «άλλη μια μέρα δικιά μου». Όλα τέλεια δεν μπορούν να είναι και τον κόσμο μόνη μου δεν μπορώ να τον φτιάξω, αλλά ρε γαμώτο ο δικός μου μικρόκοσμος-μεγαλόκοσμος μ’ αρέσει. Πώς να το κάνουμε;
Χαμογελάω το καταλαβαίνεις; Χαμογελάω γιατί έτσι νιώθω. Κι εσύ χαμογελάς το ξέρω. Ακόμα κι εσύ που λες πως δεν. Χαμογελάς και σε βλέπω. Χαμογελάς με τα μάτια, με την ψυχή, με τη σιωπή... χαμογελάς όμως κι εγώ το βλέπω. Γιατί αν ένα πράγμα έχω μάθει καλά είναι να βλέπω (με κεφαλαία και χρυσά και όχι με πεζά και ξύλινα). Νιώθω το χαμόγελό σου είτε κάθεσαι απέναντί μου, είτε δίπλα μου, είτε κοντά, είτε μακρυά, είτε φεύγεις. Φύγε αν θες, μα να ξέρεις εγώ σε είδα...
Ένα τελευταίο, δικό μου κοπερτί λοιπόν. Που τους στίχους θα τους βρείτε εδώ. Κι εμένα θα με βρείτε εκεί που με άφησα τελευταία φορά.
υγ1. Τελικά οι πολλές αλλαγές διάθεσης, άλλαξαν και το περιεχόμενο της ανάρτησης. Άλλα θα έλεγα αν δεν...
υγ2. Θα γίνω πολύ κακιά αν πω ότι δεν αφήνω σχόλια κατά παραγγελία; Δε με πολυνοιάζει αν θα με πείτε κακιά, απλά εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι.
υγ3. Λίγο ασύνδετα είναι αυτά που έγραψα, αλλά τα είπα...
υγ4. Κοπερτί: παιδικό παιχνίδι σαν το "α μπε μπα μπλομ". Τα παιδιά κάνουν κύκλο, λένε τα εξής λόγια "Κοπερτί το κοπερτί, τάπι τάπι ρούσι, κοπερτί το κοπερτί, τάπι τάπι γκρι" και κάθε φορά βγαίνει κι από ένα παιδί από τον κύκλο. Στο τραγούδι χρησιμοποιείται μεταφορικά, για να υποδηλώσει τους ανθρώπους που φεύγουν από τη ζωή μας.
Ζητάω πολλά?
1 ώρα πριν
24 τόλμησαν μαζί της:
Απαραίτητα και ανθρώπινα τα ρεζιλίκια κι ας σου φαίνεται σαν να ήρθε το τέλος του κόσμου. Σπάνε τους εγωισμούς μας σε πολλά κομματάκια. Η υποφαινόμενη έχει PHD στον τομέα αυτό!
Σε έναν νέο κύκλο λοιπόν με πολλά χαμόγελα!
Την Καλημέρα μου!
Αναστάσιος!
Μια όμορφη Κυριακή να έχεις!
μην αγχώνεσαι.
θυμούνται οι άλλοι για σένα!
και ας ξεχνάνε και μπερδεύουν το seven days a week, seven days με το always.
τι να λέμε τώρα.
και τι να γυαλίζουμε.
να χαμογελάς.
και να γυαλίζεις. από τα γέλια. και μόνο.
Πάντα να χαμογελάς! Τέλειο το "κοπερτί", είναι το αγαπημένο μου από το "Σαμποταζ". Μου αρέσει ο στίχος "όλη η ζωή μου ήταν ένας χωρισμός", τόσο αληθινός. Κι εντάξει, μπορεί κάποιοι να φεύγουν από τη ζωή μας, αλλά έρχονται άλλοι και ξαναφεύγουν, καμιά φορά επιστρέφουν και ξαναμπαίνουν στο παιχνίδι... Σε δουλειά να βρισκόμαστε δηλαδή :) Καλό απόγευμα!
Πάνω που το Milch ετοιμαζώταν να ρωτήσει τι είναι το κοπερτί!
Το Milch εύχεται στην lena zip καλή καινούρια αρχή!
Το Milch αγόρασε ξανά μια λαχανί καρέκλα
γιατί από το εξοχικό του την έκλεψε μια μπάμπω που την λέγαν Θέκλα!
Μετά από μια δύσκολη μέρα διαβάζω αυτό.. λέω να μάθω το κοπερτί, το παιχνίδι πάντα βοηθάει..
Καλό ξημέρωμα Λενάκι μου
@ pastaflora
Σωστά... μόνο που μερικά κομματάκια δεν τα βρήκα ακόμα!
Αφεντικό δε θα σε διάλεγα αν δεν ήσουν top!!!
@ gaykarkinos7
Αναστάσιε, Τάσο, η Κυριακή ήταν όμορφη. Πάμε τώρα για την όμορφη βδομάδα. Τα φιλιά μου.
@ b|a|s|n\i/a
Αυτοί που θυμούνται προς το παρόν κρατάνε το στόμα τους κλειστό. Πρέπει να τα... ξεράσουν όλα ακόμα κι αν χρειαστούν απειλές και μαστιγώματα!
Χαχαχαχαχα... γυαλίζω από τα γέλια. Λαμπίκο έγινα!
Φιλιά. Ευχαριστώ.
@ τα παπούτσια της Dorothy
Ένα κύκλος που φυσικά δεν μπορεί να τελειώσει με ένα κοπερτί, αλλά ας έχουμε την αίσθηση ότι κάνουμε ξανά μια αρχή.
Καλή εβδομάδα.
@ milch-käfer
Μπορεί η καημένη μπάμπω να μην είχε δικιά της λαχανί καρέκλα. Δώσε τόπο στην οργή!
@ Margo
Ίσως αυτά που γράφω ή το τραγούδι που βάζω, να μη βοηθάνε μια τέτοια δύσκολη μέρα. Περίμενε όμως να ξημερώσει κι ανάσανε.
Δεν το ηξερα το τραγουδακι-παιχνιδακι αυτο :)
Προσφατα μιλουσα με μια φιλη για ανθρωπους που φευγουν απο την ζωη μου. Πριν λιγα χρονια ειδα την κολλητη μου, που ημασταν 20 χρονοα μαζι, να αποχωρει απο τη ζωη μου κι απο τοτε ξερω οτι τιποτα δεν ειναι δεδομενο!!
Και δεν χρειαζεται το κοπερτι, χαλαρωνεις κι αφηνεις τη ζωη να σου μαθει .... αλλοι θα ερθουν να μεινουν κι αλλοι θα προσπερασουν..... αργουμε πολυ ακομη για τον απολογισμο!
Καλημερα Λενα μου!
Είμαι σε τόσο "περίεργη" κατάσταση αυτές τις μέρες..που τώρα είδα την ανάρτηση σου..
Είμαι χρήσιμο να ξεφεύγεις, και αν είναι για να δείξεις συναισθήματα είναι ακόμη πιο αναγκαίο.. Σε ξελαφρώνει και ας μη το συνειδητοποιείς ή το θυμάσε την επόμενη μέρα, αυτό έχει κάνει τη δουλειά του..
Η ουσία βρίσκεται στο να είμαστε καλά στον μικρόκοσμο μας, εκεί βρίσκεται η ευτυχία, γιατί αν το ψάξεις πιο γενικά ..άστο.. :)
Οκ χαμόγελα λοιπόν.. ακόμη και όταν με δυσκολία σου έρχονται:)
Καλημέρες και αν είναι με ξεσπάσματα, αν θα είναι αληθινά, θα είναι κ εξίσου όμορφα :)
ακατα μακατα σουκου του μπε
αμπε φαγε ντομινε
ακατα μακατα σουκου του μπε
αμπε φαγε ΒΓΕ!!!
κάπως έτσι το ξέρω το κοπερτί εγώ!
κύκλος ξανά.
πόσοι μείναμε;
πάμε πάλι απ' την αρχή!
καλημέρα! :)
@ Dee Dee
Καλημέρα Dee Dee μου.
Άμθρωποι φεύγουν συνεχώς. Άλλοι φεύγουν γρήγορα, άλλοι μένουν λίγο παραπάνω. Βέβαια κάποια στιγμή το παίρνεις απόφαση. Γι' αυτό κοιτάς λίγο παραπέρα, εκεί που στέκονται αυτοί που είναι ακόμα εκεί.
:)) Φιλιά πολλά!
@ Roadartist
Λέω να παραμείνουμε στον μικρόκοσμο γιατί στο γενικά επικρατεί χάος! Και είπαμε... με το ζόρι δε χαμογελάμε... Εντάξει;
Σε ευχαριστώ πολύ πολύ. Φιλιά.
@ kayadesigner
Καλημέρα! Κύκλος ξανά! Και τι παράξενο... κάθε φορά είμαστε και περισσότεροι!!! Φιλάκια πολλά.
Aμα το "κοπερτί" ταξιδεύει τόσα χρονια και το ξέρει κι η γενιά σας (το τραγουδάκι εννοάω), τότε λοιπόν.... υποκλίνομαι στην γενιά αυτή και βγάζω το καπελίνο μου!
κι όποιος είναι να φύγει, στο καλό, βαρέθηκα πιά.
τάπι τάπι ρούσι, στο κάτω κάτω...
τα φιλιά μου !
υ.γ. κι όποιος ξέρει και την μετάφραση θα με υποχρέωνε !
μου ήρθε στο μυαλό και μια άλλη εκδοχή!
όποιος ειναι να φύγει, στο καλό αλλά λέγαμε νομίζω και
"του μπερλέκα του μπεκρή τάπι τάπι ρούσι, του μπερλέκα του μπεκρή, τάπι τάπι γκρί".
αυτό πιάνει να ξορκίσουμε το κακό να παει απο κει πουρθε?
@ Γλυκο-Κερασο-Ζουζούνα
Για να είμαι ειλικρινής δεν ήξερα το παιχνιδάκι. Το έψαξα όμως λόγω του τραγουδιού της Λένας Πλάτωνος και της Μαριαννίνας Κριεζή. Διάβασα λοιπόν ότι το κοπερτί, όπως και όλα τα παρόμοια παιχνιδάκια δεν έχουν κάποια μετάφραση. Τα λόγια που λένε τα παιδιά είναι βγαλμένα από το μυαλό τους και δε σημαίνουν κάτι. Αν ξέρεις κάτι παραπάνω για το θέμα, πες το μας!
Όσο για αυτούς που φεύγουν... μαθημένα τα βουνά στα χιόνα! Έτσι λέμε στην πατρίδα μου. Ανάσες αυτο συγκράτησης και προχωράμε.
Φιλάκια ζιπάκια από μένα.
προσπάθησα ξαναπροσπάθησα νομίζω οτι ψιλοκατάλαβα.
λοιπόν το ρεζίλι μας καμάρι μας κι όποιος θυμάται ....μη βγάλει άχνα τον έφαγα.τι θα λέμε να γελάμε όταν γεράσουμε...
το παιχνίδι το κρατάμε τους κακούς τους πετάμε
παραγγελιές δεν παίρνουμε και σ'όποιον αρέσουμε...
και να δώσεις μια αγκαλιά στον Βασιλάκο κι απο μένα
και να σας φαντάζομαι γυαλιστερούς πολύυυυυυυυυυυυυυυ θέλω .
Κι εγώ θυμώνω με μένα όταν δεν θυμάμαι αλλά τελικά όπως είπες το καλύτερο είναι να δημιουργείς νέες μνήμες ακόμα πιο δυνατές που αυτή τη φορά θα κρατήσουν.. Φιλάκια πολλά και καλή εβδομάδα με πολλά χαμόγελα!! :))
Να χαμογελάς πάντα Λένα μου γιατί αυτό σου αξίζει!!Έκανα μάτι τις τελευταίες μέρες αρκετές απο τις αναρτήσεις σου και κατάλαβα πόσο ψυχούλα είσαι!!!
Μην αφήσεις ποτέ τίποτα να σου στερήσει το χαμόγελο σου!
Καλώς σε βρήκα και εγώ..εδω μέσα!
@ ξωτικό
Το ότι θα γεράσουμε δεν είναι και τόσο σίγουρο... Λίγες ρυτίδες σε σημαίνουν γηρατειά. Οι παραγγελίες είναι για τους σερβιτόρους, που ξέρουν καλύτερα από εμάς αυτή τη δουλειά!!!
Μια μέρα εγώ κι ο Βασίλης θα φορέσουμε τα γυαλιστερά μας και θα συναντηθούμε να αγκαλιαστούμε. :)) Καληνύχτα.
@ Dreamy Cloud
Το υποσχέθηκα στον εαυτό μου. Πρώτη και τελευταία φορά που άφησα κάτι τέτοιο να συμβεί... Καλή εβδομάδα :))
@ νικος
Ξέρεις κάτι. Δε θα σου το παίξω μετριόφρων. Ναι είμαι ψυχούλα. Όλοι είμαστε με τον τρόπο μας. Και όπως είδες και χαμογελάω και δακρύζω και σκέφτομαι και νιώθω.
Αυτό το "εδώ μέσα" που έγραψες στο τέλος τι το ήθελες;;; Χαχαχαχαχααα!!!!!!!
Ξέρεις τί χάρηκα πολύ με την ανάρτηση σου???
Όσο διάβαζα για τα χαμόγελα, χαμογελούσα κι εγώ!!!!!! Και ξέρεις...λίγοι το καταφέρνουν να μεταφέρουν τόσο έντονα αυτά που θέλουν να πούν!
Φιλί γλυκό!
Φιλί σου είπα???
Σου έιπα!! ;)
@ Lena-zip:
"Το υποσχέθηκα στον εαυτό μου. Πρώτη και τελευταία φορά που άφησα κάτι τέτοιο να συμβεί..."
Χα! :) Βρε ποτέ μη λες "πρώτη και τελευταία φορά", "το υποσχέθηκα στον εαυτό μου" ποτέ μη λες ποτέ! :) :)
@ next_day
Αν έστω και λίγο σε έκανα να χαμογελάσεις, πολύ χαίρομαι γι' αυτό. Φιλί και σε σένα. Διπλό!
@ Roadartist
Καλέ για το να μη θυμάμαι έλεγα. Μην ταράζεσαι. Τα υπόλοιπα όπως κάτσουν! Έτσι κι αλλιώς δε διακρίνομαι και πολύ για την αυτοσυγκράτησή μου! Χαχαχα! :))))))
Το από την αρχή σ' έναν κύκλο είναι λίγο δύσκολο. Να φτιάξεις έναν καινούργιο κύκλο ευκολότερο. Σ' ευχαριστώ που μου θύμισες πράγματα και συναισθήματα. Είμαι λίγο πεσμένος κι εγώ τον τελευταίο καιρό.
Να είσαι καλά!
@ επί λέξει
Συνήθως οι κύκλοι μου δεν είναι ακριβώς κύκλοι. Είναι σπείρες. Υπάρχει πάντα η διέξοδος προς έναν άλλο κύκλο.
Αυτό μ'αρέσει εδώ μέσα. Ο ένας δίνει στον άλλο κάτι καινούριο να σκεφτεί ή να αισθανθεί ή τουλάχιστον του ξαναθυμίζει αυτά που για λίγο έχει ακουμπήσει κάτω.
Καλώς ήρθες.
Ανάρτηση Σχολίου