Τρίτη, 19 Απριλίου 2011

Θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Εφτά ή οχτώ χρόνια πριν.
Πόση σημασία να έχει;
Η δικιά μου εφηβεία ήταν σε εξέλιξη.
Θα γίνει η φράση που πιο πολύ θα με σημάδευε και θα με χαρακτήριζε.
Όσες φορές κι αν σκόνταψα, πάντα στην επόμενη στροφή αποφάσιζα να πάω.
Κι ας μου βγει και σε κακό.
Και μου βγήκε ξανά και ξανά.
Μα πώς θα το μάθεις αν δεν πας;
Και πώς θα μάθεις αν δε σου βγει και σε κακό καμιά φορά;

Δεν μου πάνε τα μνημόσυνα και όλα αυτά.
Δεν έχω γράψει ποτέ για προσωπικές απώλειες στο blog, πόσο μάλλον για κάποιου άγνωστου.
Δεν έχω καμία δουλειά λοιπόν να αναφερθώ στο ταξίδι του Νίκου Παπάζογλου.
Μα ετούτο το blog και η δικιά μου ψυχοσύνθεση,
πατάνε γερά πάνω σ' αυτή τη δική του στιγμή δημιουργίας.



Μες στο βλέμμα της ένας τόσος δα ουρανός, αστράφτει, συννεφιάζει, αναδιπλώνεται.

10 τόλμησαν μαζί της:

Hfaistiwnas είπε...

Είναι κάποια σημεία που σε στιγματίζουν.. πόσο μάλλον όταν γίνεσαι ένα με ένα κομμάτι τραγούδι..
Δεν χρειάζονται αναφορές, θα μείνει για πάντα μέσα μας, μαζί με τους στίχους του..
Καλημέρα!

b|a|s|n\i/a είπε...

πήγε και αυτός. τώρα σε καλό σε κακό θα του βγει θα το μάθουμε κάποτε και εμείς.
φιλιά πολλά!

ΜaRioNaSTRo είπε...

Η έμπνευση και η πληρότητα που σου έχουν δώσει λίγα λόγια, είναι από μόνα τους ένας μικρός επικήδειος.
Να πάει στο καλό ο Νίκος.
Φιλιά

karkinos7 είπε...

Από τους ελάχιστους που δημιούργησαν τέχνη...μέσα στην απλότητα αυτής της φωνής...Και θα πάω και ας μου βγει και σε κακό...τι σημασία έχει εγώ θα έχω πάει...θα έχω διανύσει το δρόμο...
Την Καλημέρα μου!!!
Φιλιά Πολλά!!!

fresco είπε...

λενάκι τι έγινε; are you back? :)))

κάνω μια βόλτα στα "παλιά μου λημέρια" για ευχές :)

καλό Πάσχα λενάκι μου, με πολλά φιλιά και πολλή αγάπη :)

ξωτικό είπε...

Λενάκι ναι είναι και πάντα ουρανός να'ναι το βλέμμα σου !!
Καλή ανάσταση γλυκιά μου !!

Margo είπε...

Περίμενα να γράψεις κάτι γι αυτό σε σκέφτηκα πολλές φορές αυτές τις μέρες..

Καλή Ανάσταση Λενάκι μου

η κοπέλα με το καναρινί φόρεμα είπε...

Χάρηκα πολύ που άκουσα τη φωνούλα σου! "να πας..."

Χαμογελώ σου!

homemade είπε...

lena....χρόνια πολλά με υγεία και χαρά...

lena_zip είπε...

@ Hfaistiwnas
Αλίμονο σε αυτούς που ξεχνάμε Ηφαιστείωνα. Τότε πεθαίνει ο άνθρωπος. Όταν τον ξεχνάς.

@ b|a|s|n\i/a
Δεν έχω καμία περιέργεια να το μάθω. Η άγνοια στην περίπτωση του θανάτου είναι λυτρωτική.

@ ΜaRioNaSTRo
Ίσως ναι. Είμαι της άποψης ότι κάποιον πρέπει να τον τιμάς όσο ζει. Όταν φύγει από τη ζωή, απλά να μην τον ξεχνάς.

@ karkinos7
Αυτή η τόλμη και η φαινομενική έλλειψη κινδύνου που βγάζει ο στίχος είναι αυτό που με έκανε να τον κάνω δικό μου μάλλον. Με φαινομενική άγνοια κινδύνου κινούμαι πάντα.
Τι το ήθελα και γύρισα στην Αθήνα; Εδώ έχετε φθινόπωρο!

@ fresco
Αγαπημένε μου χαίρομαι που στη ζωή μου σε έχω παρών, παρόλο που άφησες το μπλογκ σου. Σε ευχαριστώ πολύ. Τα υπόλοιπα από το τηλέφωνο.

@ ξωτικό
Νιώθω κατά περιόδους να δυσκολεύομαι να ενθουσιαστώ, να συγκινηθώ, να χαρώ όπως το θέλω πραγματικά. Αλλά το ότι ξαναβρίσκω πάντα τη φόρμα μου είναι ενθαρρυντικό!

@ Margo
Ακούστηκε ο στίχος αυτός πολύ τις ημέρες μετά το ταξίδι του Παπάζογλου. Μου θύμησε κι εμένα στιγμές αλλά και... το μπλογκ μου!

@ η κοπέλα με το καναρινί φόρεμα
Θα πάω, με τα χαμόγελα των αγαπημένων μου, τα δικά σας, για συντροφιά.

@ homemade
Χρόνια πολλά Παναγιώτη. Να είμαστε γεροί και να αντέχουμε.