Στον ύπνο μου

Μπλέκονται το συνειδητό με το υποσυνείδητο, ίσως και το ασυνείδητο.
Στα όνειρά μας ποιο λειτουργεί; Και η συνείδηση έχει κάποια σχέση με αυτά;

Τα όνειρα που βλέπω τα βράδια με ωθούν στις πράξεις της ημέρας.
Κόσμος αρκετός, κάτι μου ζητάει, κάτι του ζητάω.
Κι όταν ξυπνήσω λέω: "Να κάνω αυτό".
Κι είναι πάντα αυτό που με φέρνει πιο κοντά στα όνειρα της νύχτας.
Μα ποιος σου είπε ότι η πραγματικότητα μπορεί να μοιάσει στα όνειρα;
Μηδέν εις το πηλίκο.

Και να σου πω και κάτι;
Δεν είμαι ούτε καλή, ούτε κακιά, ούτε πονηρή, ούτε αθώα.
Οι πράξεις μου υποκινούνται από την άτακτη συνείδησή μου.
Αυτή είναι που ψάχνει αιωνίως την ησυχία της.

Κάποτε κάποιος μου είχε πει ότι νιώθω πολλά.
Μοιάζει να είναι η κατάρα που με καταδιώκει.
Ναι νιώθω πολλά, τα οποία δεν γίνεται να σβηστούν ανάλογα με τις ορέξεις του καθενός.
Δε γίνεται μετά να ξαναέρθουν ή να ξαναφύγουν.

Και είμαι τώρα στη φάση που όλα αυτά που μπορώ να νιώσω κοιμούνται βαθειά.
Δε με ενθουσιάζει τίποτα, δε με αγγίζει τίποτα.
Μόνο μια βαθειά στεναχώρια που με τρώει από μέσα.
Και δεν είναι ότι δε θέλω.
Αλλά μοιάζει τίποτα να μην είναι τόσο δυνατό κι αληθινό ώστε να τα καταφέρει.

Με καταλαβαίνεις; Μη μου πεις ναι. Απλά σκέψου αν με καταλαβαίνεις.